MENU
MENU

Λούτσοι. Oι Μαχητές της θάλασσας.

Κείμενο - φωτογραφίες: Νίκος Λυμπερόπουλος

 

Αγριότητα, επιθετικότητα, δύναμη και νοστιμιά, είναι τα 4 χαρακτηριστικά του ψαριού αυτού που αποκαλείται και «Μπαρμπούνι του αφρού».

 

Ο λόγος για τον λούτσο, που ψαρεύεται με συρτή από βάρκα, ή με surfcasting και spinning από ακτή. Το ψάρεμά του με συρτή από σκάφος είναι το ευκολότερο και συναρπαστικότερο για εμάς τους ερασιτέχνες ψαράδες.
Είναι η πιο απλή τεχνική και πραγματοποιείται με το καλάρισμα πετονιάς πίσω από το σκάφος περίπου εβδομήντα έως ογδόντα μέτρων. Μπορούμε να ψαρέψουμε με δύο τρόπους: είτε απ’ ευθείας κρατώντας την πετονιά στο χέρι, είτε με καλάμι και μηχανισμό. Τα καλάμια που χρησιμοποιούμε γι αυτά τα ψαρέματα είναι μεγέθους οκτώ έως δέκα λιμπρών, ενώ τα μηχανάκια περιέχουν νήμα ή πετονιά 40 έως 50 χιλιοστά.
Εμείς δοκιμάσαμε και μηχανάκια με 1/6 και νοιώσαμε πιο άνετα και θα μπορούσαμε να πούμε ακόμη και ευέλικτα.
Ένα καλάμι 30 λιμπρών, με οδηγούς rings (δακτύλιοι) και μήκος έως 2.20 μέτρων με ευλύγιστο άκρο είναι ότι πρέπει. Ο μηχανισμός που προσαρμόσαμε στο καλάμι ήταν με υψηλή σχέση 6.0/1. Δηλαδή για κάθε μία (1) πλήρη στροφή του λεβιέ το καρούλι της πετονιάς περιστρέφεται 6 φορές (6.0).

 

ΤΑ ΤΕΧΝΗΤΑ ΔΟΛΩΜΑΤΑ
Τα τεχνητά δολώματα δεν είναι κάτι «καινούριο», η τεχνολογία αλλάζει και τα καθιστά όλο και πιο αληθοφανή. Ψεύτικα ψαράκια είχαν χρησιμοποιηθεί την τελευταία περίοδο της παλαιολιθικής εποχής κι ακόμα περισσότερο την νεολιθική εποχή. Αυτά τα δολώματα αποτελούντο από λεπτές πλάκες κόκαλου, ατρακτοειδούς σχήματος, εφοδιασμένες μ' αγκίστρια ή ακίδες για να πιάνουν το ψάρι που τσίμπαγε.
Οι Εσκιμώοι των πόλων, χρησιμοποιούν με μεγάλη μαεστρία και καλά αποτελέσματα τεχνητά δολώματα από κοκάλινες πλάκες που όταν κινούνται στο νερό, μοιάζουν με μικρό ψάρι.
Αυτό το αρκετά έξυπνο τέχνασμα χρησιμοποιούσαν επίσης οι φυλές των Ινδιάνων της Βόρειας Αμερικής κι ιδιαίτερα αυτές, στα εδάφη του Καναδά, που περισσότερο ψάρευαν, παρά κυνηγούσαν.
Σήμερα τα τεχνητά δολώματα μπορούμε να τα προμηθευτούμε από τα καταστήματα ειδών αλιείας.
Τα τεχνητά ψαράκια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για το ψάρεμα του λούτσου, είναι μήκους 7 έως 12 εκατοστών.Πολύ καλή δουλειά κάνουν και τα ευρείας χρήσεως γνωστά μας κουταλάκια.

 

Η ΑΡΜΑΤΩΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΡΤΗΣ
Για να φτιάξουμε την αρματωσιά της συρτής θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τέσσερις έως πέντε οργιές πετονιά λεπτότερη κατά δέκα χιλιοστά από τη μάνα. Στο τέλος της μάνας πριν δέσουμε στριφτάρι ψιλό βαρέως τύπου, μπορούμε να περάσουμε ένα συρόμενο μέτριο μολύβι, εκτός αν το ψαράκι μας έχει γλώσσα και δουλεύει από 1 έως 4 μέτρα από μόνο του. Αφού δέσουμε το στριφτάρι από τη μία του πλευρά στη μάνα, δένουμε το παράμαλλο από την άλλη πλευρά του και στο τέλος της ένα από τα τεχνητά δολώματα της επιλογής μας. Μεταξύ στριφταριού και βαριδιού μπορούμε να περάσουμε και μια χάντρα, ώστε όταν το βαρίδι κάποιες φορές συρθεί, να μην χτυπά και τραυματίζει τον κόμπο, αλλά να βρίσκει την χάντρα στην περίπτωση που δουλεύουμε τη συρτή με το χέρι.

 

Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΠΛΕΥΣΗΣ
Βασικό ρόλο για το σωστό ψάρεμα συρτής, παίζει η ταχύτητα που θα «σύρουμε» το αλιευτικό μας εργαλείο. Για το συγκεκριμένο ψάρεμα στο οποίο αναφερόμαστε το όργανο μας θα πρέπει να δείχνει 4 μίλια περίπου (όχι λιγότερο).
Μόλις «χτυπήσει» το ψάρι νομίζει κανείς ότι το αλιευτικό εργαλείο κόλλησε στον βυθό! Αμέσως σταματάμε το σκάφος και μαζεύουμε την πετονιά προσέχοντας να μη δώσουμε «μπόσικα» στο ψάρι, είτε ψαρεύουμε με το χέρι είτε με καλάμι. Δίνουμε λίγο «αβάντζο» στα φρένα του μηχανισμού και μόλις ο λούτσος φτάσει κοντά στο σκάφος χρησιμοποιούμε απόχη για να τον φέρουμε μέσα. Τώρα βέβαια η απόχη μας θα πρέπει να είναι αρκετά μακρυά για να τον χωρέσει, διαφορετικά θα δυσκολευτούμε πολύ, ή μπορεί ακόμη και να χάσουμε το ψάρι αν η απόχη είναι κοντή.

 

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Χρησιμοποιούμε πάντα τεχνητό ψαράκι στα ίδια χρώματα με αυτά που υπάρχουν στην περιοχή π[ου κυνηγά το ψάρι. Είτε αθερίνα είτε σαρδέλα είτε γαύρο κλπ, αυτό είναι ένα από τα μυστικά της επιτυχίας.
Μια δοκιμασμένη τεχνική ακόμη, είναι να χρωματίσουμε τα βράγχια του τεχνητού ψαριού με κόκκινο αδιάβροχο μαρκαδόρο, ώστε το τεχνητό ψαράκι να φαίνεται τραυματισμένο, άρα ελκυστικότερο...
Μόλις φέρουμε τον πρώτο λούτσο στη βάρκα, κόβουμε με μαχαίρι επάνω από το κεφάλι στο σβέρκο του και αφήνουμε το αίμα να τρέξει στη θάλασσα. Το αίμα του ψαριού περισσότερο από κάθε άλλο, προσελκύει τα υπόλοιπα ψάρια του κοπαδιού, που μόλις το μυρίσουν τρέχουν προς το μέρος μας.

Powered by Blog - Widget