MENU
MENU

Ψάρεμα με μονοδόλι

Κείμενο: Νίκος Λυμπερόπουλος


photo:www.photo-reporter.gr


 


Ένας από τους πιο  αγαπημένους μεζέδες των ψαριών είναι το μονοδόλι ή Χαλκιδέϊκο, σκουλήκι ανώτερης κατηγορίας με μεγάλη επιτυχία στα «καθαρά» ψάρια.

Χειμώνα – Καλοκαίρι - ειδικά όταν η θάλασσα είναι λίγο θολή με λίγο αεράκι – οι συνθήκες είναι ιδανικές. Με τις μπουνάτσες, τα ψάρια είναι νωθρά και συνήθως δεν τσιμπούν, εκτός του ότι βλέπουν τα αλιευτικά μας εργαλεία και πονηρεμένα δεν πλησιάζουν στο δόλωμα. Αποδοτικό ψάρεμα έχουμε συνήθως, όταν φυσούν άνεμοι, η θάλασσα είναι ταραγμένη και τα νερά θολωμένα, δηλαδή από τον Δεκέμβριο μέχρι και το Μάρτιο.
Στο συγκεκριμένο ψάρεμα χρησιμοποιήσαμε ως δόλωμα, μονοδόλι. Σκουλήκι ανώτερης κατηγορίας με μεγάλη επιτυχία στα «καθαρά» ψάρια όπως  Σαργοί, τσιπούρες κλπ.


Ο μέσος όρος του μεγέθους του είναι γύρω στα επτά εκατοστά, ενώ πρόκειται για ανθεκτικό δόλωμα αφού μπορεί να διατηρηθεί ζωντανό μια περίπου εβδομάδα. Η συντήρηση του γίνεται είτε μέσα σε θαλασσινό νερό, όπου δεν πρέπει να ξεπερνά το ένα δάχτυλο, είτε μέσα σε βρεγμένη εφημερίδα - με θαλασσινό ασφαλώς νερό- στο ψυγείο.
Στο μονοδόλι διαφέρει ο τρόπος που το περνάμε στο αγκίστρι. Σε αντίθεση με άλλα σκουλήκια  πού τα περνάμε κεντητά, το αγκίστρι διαπερνά το Χαλκιδέϊκο που δολώνεται ολόκληρο, εξ ου και το όνομά του (Μονοδόλι). Το προκλητικό χρώμα του, η ικανοτητά του να φωσφορίζει και οι ελκυστικές κινήσεις που κάνει δολωμένο, το αναγάγουν σε ένα από τα καλύτερα δολώματα.
Το πεταχτάρι, είναι ο κύριος τρόπος κατά τον οποίο χρησιμοποιείται, ενώ σπανίως στο παραγάδι και τη καθετή.
Είναι καλό δόλωμα για τσιπούρες, λυθρίνια, σαργούς, ενώ το μελανούρι και το λαβράκι δύσκολα αντιστέκονται στη προκλητικότητά του, αρκεί να είναι ημέρα που «τρώνε».


Καλάμι και μηχανισμός
Στο ψάρεμα από την ακτή η χρησιμοποίηση καλαμιών τριών τεμαχίων είναι για πολλούς απαραίτητη . Το μεγάλο action των καλαμιών αυτών, που αρχίζει από 150 γραμμάρια και φτάνει μέχρι τα 300 γραμμάρια, μαζί με τη στιβαρότητα και την αντοχή τους, καθιστά αυτού του είδους τα καλάμια ασυναγώνιστα, ειδικά δε βυθούς με ακανόνιστο βάθος. Η κύρτωση που υφίστανται κατά την εξακόντιση είναι ελάχιστη, όπως και η ταλάντωση της μύτης τους. Η πετονιά γλιστράει μέσα από τα δαχτυλίδια εύκολα, στρωτά, χωρίς επιβραδύνσεις ή επιταχύνσεις, ενώ τα δεσίματα των δαχτυλιδιών γίνονται με σκληροπλαστικές ταινίες και έτσι δημιουργείται ένα σχεδόν συμπαγές σύνολο δαχτυλιδιού με τον κορμό του καλαμιού.


Ο συνδυασμός με τα βαριά μολύβια και τις ενισχυμένες πετονιές  βοηθούν να τραβήξουμε από το βυθό το μεγάλο και καλό ψάρι.
Για μακρινές ή μεσαίες βολές, τα δίσπαστα και τρίσπαστα καλάμια έχουν καλύτερα αποτελέσματα από τα τηλεσκοπικά. Αποτελούνται από το βασικό κορμό, που έχει υποδοχή στο επάνω μέρος που δέχεται εσωτερικά το στέλεχος του. Με τον τρόπο αυτόν δημιουργείται ένα σύνολο συμπαγές, γερό, με αποτελεσματική ευλυγισία κατά τη ρίψη ή την ανάκτηση. Στα συγκεκριμένα καλάμια υπάρχει ελεγχόμενη κύρτωση κατά τη διάρκεια της ρίψης ακόμα και σε περιπτώσεις που θα χρησιμοποιήσουμε μολύβι μεγάλου βάρους. Η απόσταση που μπορεί να εκτιναχθεί π.χ. ένα μολύβι 80 γραμμαρίων είναι μεγαλύτερη τουλάχιστον κατά 5-10 μέτρα από το αντίστοιχο τηλεσκοπικό καλάμι


Για το συγκεκριμένο ψάρεμα μπορούμε να προτείνουμε ένα  καλάμι τηλεσκοπικό από fiberglass, με action 20 - 60 grm ή 40 - 80 grm, ανάλογα την απόσταση βολής που θέλουμε να επιτύχουμε, μήκους από 3,5 m έως 4,5 ή 5 m. Όσο πιο μικρό είναι το action, τόσο πιο καλά νιώθουμε το τσίμπημα του ψαριού, έχουμε όμως απώλεια σε μακρινή βολή.
Ο  μηχανισμός που θα χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να διαθέτει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πομπίνα για να έχουμε πιο μακρινές βολές. Η σχέση περιστροφής του πρέπει να είναι επίσης μεγάλη, για παράδειγμα 5.3/1, και με όσο το δυνατόν περισσότερα ρουλμάν για καλύτερη λειτουργία.


Πετονιές
Για κύρια πετονιά θα διαλέξουμε μια 100 ή 200 m από 30 έως 35 mm, με μεγάλη αντοχή στην καταπόνηση και εξαιρετικά λεία για μακρινά πετάγματα, αόρατη, χαμηλής μνήμης και πάρα πολύ δυνατή. Για τα παράμαλλα χρησιμοποιούμε 0,18 mm / 3,5 kg.
Η πετονιά για τη μάνα της αρματωσιάς πρέπει να είναι από 8 ως 15 mm πιο λεπτή από αυτήν της μπομπίνας και ίδια σε χαρακτηριστικά με αυτά της πετονιάς για τα παράμαλλα.
 

 

Αγκίστρια, βαρίδι, στριφτάρι.
Τα αγκίστρια που θα χρησιμοποιήσουμε πρέπει να είναι και αυτά καλής ποιότητας γαλβανισμένα, No 4- 6, ίσια και όχι στραβά, το βάρος του βαριδιού πρέπει να συμφωνεί με το action του καλαμιού μας, (για παράδειγμα αν το action είναι 40 - 80 grm, το βαρίδι μας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 80 grm), ενώ θα πρέπει να είναι τύπου καμπάνας ή συρόμενο.        

Powered by Blog - Widget