Κείμενο - φωτογραφίες - video : Δημήτρης Καραγεωργίου
Οι εικόνες που θα δείτε, τραβήχτηκαν λίγη ώρα πριν από την είσοδο των επισκεπτών.
Ναυτικό σαλόνι 2014.
Η διοργάνωση αυτή, ήλθε σαν επιστέγασμα της κατά γενική ομολογία – μικρής έστω και δειλής, δραστηριότητας της αγοράς του χώρου, που παρατηρήθηκε για την περίοδο που έκλεισε. Και εννοώ την καλοκαιρινή.
Σχεδόν σε όλους όσοι παραμένουν στις επάλξεις, χαράχτηκε ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο, καθώς είδαν δουλειές που μέχρι πέρυσι δεν υπήρχαν. Έγιναν κάποιες πωλήσεις νέων σκαφών περισσότερες μεταχειρισμένων και έγινε καλός τζίρος από ότι έχει να κάνει με τη συντήρηση. Γιατί θα αποφύγεις το service ένα χρόνο ή και δύο. Αλλά δεν γίνεται να βγεις στη θάλασσα με τα αλάτια του ’11.
Με τούτα και με τα άλλα, εν μέσω κωμωδίας και απογοήτευσης από ολόκληρο το πολιτικό σκηνικό που δεν λέει να σοβαρευτεί … η πολύπαθη αγορά του κλάδου, πορεύτηκε σακατεμένη κυριολεκτικά, έχοντας ως μόνη τροφή τις ίδιες τις σάρκες της. Είδαμε ‘ιστορικές’ εταιρείες να κλείνουν με συνοπτικές διαδικασίες, πολλούς να κάνουν διακοπή εργασιών και αρκετούς να στρέφονται σε άλλες δραστηριότητες, προσπαθώντας να κρατήσουν το κερί αναμμένο. Πόσο το κατάφεραν, θα δείξει.
Δεν κρύβω, από τις κουβέντες που είχα με ανθρώπους του χώρου, πως πολλοί έβλεπαν με δυσπιστία και σκεπτικισμό τη διοργάνωση της κλαδικής έκθεσης. Ή αν θέλετε, περίμεναν να δουν τι θα γίνει, για να αποφασίσουν αν τελικά θα συμμετέχουν ή όχι. Μέγα – κατά την άποψη μου – λάθος. Δεν σου υπαγορεύουν οι άλλοι, πως θα πορευτείς. Αν έχεις εμπιστοσύνη στο προϊόν σου, φροντίζεις να γίνει ευρύτερα γνωστό. Με το ανάλογο οικονομικό απόθεμα φυσικά. Αλλά θα μου πείτε, ο καθένας κάνει το κουμάντο του. Δεν θα διαφωνήσω. Αλλά αυτού του είδους η πρακτική, οδήγησε τους διοργανωτές να κρατούν μικρό καλάθι και να μη δεσμεύσουν μεγάλη έκταση. Έτσι, ο χώρος γέμισε γρήγορα και ασφυκτικά. Και όσοι έσπευσαν τελευταίοι, απλά δεν βρήκαν ούτε μέτρο.
Ενδεικτικό, είναι πως λείπουν τα ‘δορυφορικά’ περίπτερα, με ξηρούς καρπούς και μπλουζάκια. Όλα, αφορούν εκθέματα του κλάδου με τη στενή έννοια. Και αυτό, μόνο καλό είναι. Αφού όποιος αποφασίσει να την επισκεφθεί, θα δει μόνο τέτοια εκθέματα.
Μικρή και ‘ζουμερή’, όπως έλεγε επώνυμος από τον κλάδο των μηχανών. Γιατί, έπειτα από πέντε χρόνια, είναι όλοι εκεί. Με μεγάλα και εντυπωσιακά περίπτερα. Εκεί ακόμη, στο περίπτερο της TOP LINE, θα δείτε το φουσκωτό που ταξίδεψε τον Αύγουστο από τη Θεσσαλονίκη στις Αζόρες. Και ακόμη, στο περίπτερο της OLYMPIC – των φουσκωτών – ένα VW για τη θάλασσα. Αλλά για να μη σας τα αναφέρω αποσπασματικά, αύριο θα έχω ένα πλήρες ρεπορτάζ για οτιδήποτε νέο έχει εμφανιστεί στην έκθεση.
Και ένα σχόλιο. Την κορδέλα των εγκαινίων της έκθεσης, έκοψε ο υπουργός κ. Βαρβιτσιώτης. Τον υποδέχθηκε στην είσοδο ο πρόεδρος του Σ.Ε.ΚΑ.ΠΛ.Α.Σ. – Π.Ε.Ε.Υ. κ. Κρανίτης. Οι ομιλίες και των δύο, δεν έγιναν καταληπτές, ούτε και κατανοητές από τους παριστάμενους, για τον απλούστατο λόγο, πως η μικροφωνική εγκατάσταση συνετέλεσε σε αυτό. Απαράδεκτο. Επίσης, είδα όλα τα περίπτερα των εκδοτικών προσπαθειών του χώρου, σε ανάπτυξη χώρου μικρότερη από το εσωτερικό πραγματικού περιπτέρου και τον κόσμο να κάθεται στο διάδρομο.
Έλειψε επίσης η διαφήμιση της έκθεσης, με εξαίρεση τις πολύ τελευταίες ημέρες, όπου είδαμε κάτι σε κάποια από τα Μ.Μ.Ε. Δεν θα έπρεπε, στις μεγάλες λεωφόρους, να υπάρχουν κάποια διαφημιστικά κάποιες π.χ. 15 – 20 ημέρες πριν από την έναρξη; Το ίδιο, αναρωτήθηκαν και αρκετοί από τους εκθέτες. Τα γράφω αυτά, κρίνοντας καλοπροαίρετα και εκ του αποτελέσματος.
Γιατί κόσμου είχε. Και μάλιστα πολύ για πρώτη μέρα. Που είχε σχηματίσει και ουρά στην είσοδο. Τι εύχομαι; Οι ουρές να μεταφερθούν στις επιχειρήσεις …




































